:: مسعود نیلی (مشاور ارشد اقتصادی رئیس جمهورایران)شمار بیکاران ایران را حدود ۱۰ میلیون نفر برآورد کرد

مسعود نیلی، مشاور ارشد اقتصادی رییس جمهوری ایران، گفته است که در سال ۱۳۸۴ شمار شاغلان ایران ۲۰ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر بوده که در پایان سال ۱۳۹۱ تغییری نیافته است. بنابراین، به گفتۀ مسعود نیلی، نه فقط در این دورۀ هفت ساله هیچ شغلی در کشور ایجاد نشده، بلکه ۷ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر نیز به جمعیت متقاضیان کار، یا در واقع به جمعیت بیکاران کشور، نیز افزوده شده است. پیش از این مسعود نیلی در تأئید همین نظر گفته بود که طی یک دهۀ اخیر اقتصاد ایران حتا یک شغل خالص نیز تولید نکرده است. بر اساس آمار رسمی نرخ بیکاری ایران در سال ۱۳۸۴ دست کم ۱۲ درصد یعنی حدود ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر اعلام شده بود، هر چند نشریه تحقیقات اقتصادی خاورمیانه (میس) در همان موقع نرخ واقعی بیکاری ایران را ۴۰ درصد برآورد کرده بود. حتا اگر نرخ بیکاری ۱۲ درصدی را برای سال ۱۳۸۴ ملاک قرار دهیم با توضیحات مسعود نیلی معلوم می شود که شمار بیکاران ایران در پایان سال ۱۳۹۱ یعنی سه ماه پیش از روی کار آمدن حسن روحانی دست کم ۹ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر یعنی معادل ۴۸ درصد بوده است. مسئله اینجاست که دولت حسن روحانی مدعی است که طی دو سال گذشته نرخ بیکاری کشور را به ۱۰ درصد رسانده، یعنی بر پایۀ برآوردهای مسعود نیلی به میزان ۴۰ درصد شمار بیکاران را کاهش داده که خود این به معنای ایجاد حدود ۱۰ میلیون فرصت شغلی، آنهم فقط طی ۲۴ ماه بوده است. اما، چنین ادعایی تنها در صورتی می توانست صحت داشته باشد که رشد اقتصادی ایران در همین دورۀ دو ساله بالای ۳۵ درصد در سال بوده باشد. واضح است که نه فقط چنین میزانی از رشد اقتصادی غیرواقعی و غیرممکن بوده است، بلکه نرخ رشد اقتصادی ایران، به اعتراف خود دولت حسن روحانی، طی دو سالۀ ۱۳۹۲-۱۳۹۱ به ترتیب منفی ۸‚۶ و منفی ۹‚۱ درصد بوده است. خود مسعود نیلی در ادامۀ سخنانش که دیروز یکشنبه.. بالاترین لینک مستقیم

:: چگونه اجرای ابلاغیه دولت را تضمین کنیم!؟

روز ٣٠ تیر ماه ٩٤ ابلاغیه‌ای از سوی وزارت کار جمهوری اسلامی مبنی بر پرداخت مزد و مزایای یکسان به کارگران شرکتهای پیمانکاری و رفع تبعیض علیه آنان خطاب به مدیران کل "تعاون، کار و رفاه اجتماعی" استان‌ها صادر شد. حکمت صدور این ابلاغیه این است که آن ٤ میلیون کارگر از جمعیت ١٢ - ١٣ میلیونی کارگران تحت پوشش قانون کار، که در شرکتهای پیمانکاری همدوش کارگران رسمی در جاهائی مثل صنایع پتروشیمی، نفت، گاز، ذوب آهن اصفهان، ایران خودرو، معادن و غیره مشغول بکارند؛ اما در ازاء کار یکسان با کارگران رسمی همین شرکتها دستمزد و مزایایی نابرابر میگیرند، دستمزد و مزایای برابر دریافت کنند. حتما غیرقانونی کردن اجحافات به کارگران یک گام بسیار مثبت در مبارزه کارگران برای رفع تبعیض است. اما صدور ابلاغیه بدون اجازه متشکل شدن (که بهتر است گفته شود مجازات کردن کارگران برای تلاش برای متشکل شدن)، یک پز دروغین دیگر است که جمهوری اسلامی می داند نه تضمین اجرائی دارد و نه بابت گرفتن چنین پزی مالیاتی را می پردازند. همان فشار کارگرانی که، مثل اعتراضات قدرتمند کارگران پتروشیمی ها، صدور این ابلاغیه را به رژیم تحمیل کرده است، می تواند تشکل کارگری را هم به رژیم تحمیل کند که در کنار دفاع از دیگر موارد، اجرا شدن آن ابلاغیه را هم تضمین کند. بالاترین لینک مستقیم

جدال طریقت و شریعت

Posted ژوئیه 22, 2015 by tohfeyegarmsar in Uncategorized. نوشتن دیدگاه زنده یاد امیر حسین خنجی، در کتاب نقش قزلباشان صفوی در تاریخ ایران، می نویسد: پیدایش واسطه های میان خدا و انسان، و ساختن گنبد بر روی گور و تبدیل آن به زیارتگاه و محل نیاز خواهی، و نیایش و دعا در تاریخ ایران، توسط ترکان در زمان غزنویان و سلجوقیان پدیدار شد، توسط مغولان و تیموریان ادامه یافت، و در دوران قزلباشان به اوج خود رسید. این سنتی ترکی بوده و از رسوم دیرینۀ شمنی و نیاپرستی آنها سرچشمه می گرفت، که پس از مسلمان شدنشان به شکل پیرپرستی در آمده بود. مثلا نخستین کسی که بر آرامگاه امام هشتم شیعیان رضا، گنبد برافراشت و موقوفه به گنبدش اختصاص داد، یک ترک سنی متعصب و بسیار ستمگر، به نام ابوالفضل سوری، از سرهنگان محمود غزنوی بود. ابوالفضل بیهقی در تاریخ بیهقی، در بارۀ ستم های این مرد، نمونه هائی آورده است. سوری درآمد زمینهای کشاورزی مصادره شدۀ برخی از روستاهای منطقه را نیز وقف گنبد رضا کرده، به متولیان گنبد اختصاص داد، تا به جانش دعا کنند. ترکان سنی در زمان سلجوقیان بر بنای این گنبد افزودند. سپس مغولان مسلمان شده سنی، بنا را نوسازی کرده، وسعت دادند. گوهرشاد خانم، که یک ترک سنی بود، بنا را تبدیل به مسجد بزرگ و مدرسه و گنبد طلاکاری با شکوه کرد، و موقوفاتی که زمینهای مصادره شده از ستم دیدگان ایرانی بود را به این دستگاه اختصاص داد. در واقع رسم پیرپرستی، مرده پرستی و گنبدسازی که در فرهنگ ایرانی شناخته شده نبود، و با سنت های ایرانی به کلی بیگانه بود، توسط ترکان حاکم شده در ایران رواج داده شد، و به مرور بسیاری از ایرانیان ساده اندیش و کم آگاه نیز بدان خو گرفتند. بسیاری از ملایان زیرک و فرصت طلب، در ایران و آناتولی، وقتی به باورهای اعتقادی حاکمان ترک آگاهی یافتند، بسیار رندانه خود را همچون اشخاصی آگاه به امور غیبی، و قادر به رازگشائی و دخل و تصرف در امور جهان مطرح کردند، و بدین شگردهای زیرکانه خودشان را واسطۀ بین خدا و انسان معرفی و به حاکمان ترک نزدیک شدند، تا به نان و نوائی دست یابند. این وضعیت اجتماعی ازاوائل سدۀ ششم هجری، در آناتولی تا شرقی ترین نقاط ایران حاکم بود، و بسیاری از کسانی که ما به نام صوفی می شناسیم، در چنین شرایط زمانی پا به عرصۀ اجتماعی زندگی انسانها نهادند، و برای خود و اطرافیان و هوادارانشان دم و دستگاهای شبه سلطنتی فراهم نمودند. ضمن اینکه تقدسی که ترکان حاکم برای این قشر از جامعه قائل بودند، خود نوعی تبلیغ در میان عوام مردم به نفع ملایان ایجاد می کرد. در مجموع رابطۀ شاهان ترک تبار سلجوقی با صوفیان، آن چنان که از متون عرفانی و تاریخی استنباط می‌شود، بسیار خوب بوده است. در کتاب اسرار التّوحید از ملاقات طغرل بیگ و چغری بیگ و نیز ابراهیم ینال با ابوسعید ابوالخیر سخن رفته، که از همان آغازِ عصیان بر غزنویان، شیخ ابوسعید ابولخیر، با دل‌ گرمی بسیار، رسیدن سلجوقیان به حکومت خراسان و عراق را نوید می‌داد. رابطۀ ابوسعید با یکی از وزرای طغرل، یعنی خواجه ابومنصور ورقانی یا به روایت کتاب آثار الوزرا، خواجه منصور زوزنی، نیز خوب بود. محمد منور، نوۀ ابوسعید می نویسد: چون یک بار هنگامی که ابوسعید آوازۀ او را در مقدّم قرار دادن نماز و عبادت بر فرمان شاه و شغل وزارت می‌شنود، با یاران خود به دیدار او می‌رود. به روایت محمّد منوّر، یک بار نیز خواجه ورقانی، به دیدار ابوسعید می‌آید و از او طلب وصیت و نصیحت می‌کند. واقعۀ ملاقات طغرل با مشایخ و باباهای همدان، از جمله باباطاهر نیز که تنها حادثۀ مستند در زندگی باباطاهر همدانی است، که در کتاب راحة الصّدور راوندی نقل شده، به خوبی نشان می‌دهد که سلاطین سلجوقی به خصوص بنیان‌گذاران و بزرگان این سلسله، از همان آغاز با اولیا و اهل تصوّف و مبلغان مذهبی اغلب با ارادت و احترام رفتار می‌کردند. آن چنان که سلطان در دروازۀ همدان به احترام باباطاهر و باباجعفر و شیخ حمشا، کوکبۀ لشکر را نگه می‌دارد، پیاده می‌شود و دست‌های آن سه پیر را می‌بوسد. راوندی می نویسد: طغرل سر ابریق شکسته‌ای را که باباطاهر به عنوان نمادی از مملکت عالم بر انگشتش کرده بود، پیوسته در جنگ‌ها بر انگشت خود می‌کرد. رویهم رفته فضای سیاسی و فرهنگی حاکم بر دوران پادشاهان سلجوقی، با فرقه¬ گرایی¬ها و چالش¬های دینی فراوان خود، زمینۀ رشد صوفیه را فراهم می¬کرد. چون از یک سو فضای فکری جامعه در آن عصر، فرقه¬ها و دیدگاه¬های مختلفِ گروههای اسلامی، از جمله صوفیه را نیز به راحتی برمی¬تابید، و از سوی دیگر حاکمان مسلمان سلجوقی به اینگونه مبلغان و مروجین که با استحمار دینی و مذهبی مردم، آنانرا از هرگونه مبارزه بر علیه ظلم و بیداد بازداشته، و همه آرمان هایشان را به جهانی دیگر حواله نمایند، نیاز مبرم داشت. ضمن اینکه دم و دستگاه حکومتی آنان، همواره پناهگاهی بود برای گریزندگان از جدال های مذهبی، اجتماعی و سیاسی. بدین نحو در زمان حاکمیت ترکان بر ایران، دهها دستگاه ریز و درشت تصوف از شکم دین اسلام بیرون آمد، و تا پایان دوران مغولان در سراسر خاورمیانه پراکنده شد، که همه تلاشهای رقابت آمیزی با یکدیگر بر اثر حفظ منافع اقتصادی خود داشتند. در این گیر و دارهای دینی، مبلغان دین اسلام در زمینه فقاهت، چون منافع اقتصادی و سیاسی خود را از سوی صوفیان در خطر می دیدند، با تصوف درافتادند، و مسئلۀ شریعت و طریقت را عنوان نمودند. ستیز ملا و صوفی که هر کدام تلاش می کرد تا پیروان بیشتر را جذب نمایند، از این مقطع تاریخی شدت بیشتری گرفت. از آنجائیکه پیروان بیشتر، یعنی درآمد بیشتر و چماقداران و قمه کشان افزون تر، تقابل شریعت پیشه گان و طریقت پرستان، همیشه یکی از مهمترین معضلات مذهب شیعه بود. ضمن اینکه در مقابل شریعت مداران فقاهتی، طریقت های معروف صوفیه نظیر کبرویه به رهبری نجم الدّین کبرا، قادریه به ریاست عبدالقادر گیلانی، و سهروردیه با هدایت ابوالنّجیب عبدالقاهر سهروردی و برادرزاده¬اش ابوحفص عمر سهروردی، شکل گرفت که گروه های مختلفی از مردم را به گرد مجالس و خانقاه های جمع می نمودند. همین رقابت های مذهبی به خاطر غلبۀ روح تعصب و خصومت‌های فرقه‌ای بر جامعه، منتقدان و دشمنان سرسختی در ميان مبلغان شيعه و سنی برای مبارزه با آنان را موجب گردید، که نهایتا به صدور حكم تكفيرآنان انجامید. از نمونه‌های بسيار معروف آن، به دار آويختن و سوزاندن عين القضات همدانی به امر قوام الدّين ابوالقاسم بن حسن درگزينی وزير سلطان سنجر سلجوقی است. هر چند که کشتگان صاحبان قرائت های متفاوت و ناهمسو با تفکّر حاکمان اسلامی از میان رجال دین و دولت همواره از شماره بیرون است. ابواسماعيل طغرايی، شاعر، کیمیاگر، كاتب و وزير معروف مسعود بن محمّد بن ملك‌شاه سلجوقی، امیر موصل، كه در قرن ششم جان خود را به تهمت الحاد از دست داد. یا ابوسعد زين الملك هندوی قمی، از مبلغان شیعه، که مدتی مستوفی بركيارق بود، و در عهد سلطان محمود سلجوقی به دستور تاج الدّوله ديلم در ساوه به دار آويخته شد. نتیجۀ تمام این تقابل های مذهبی در سدۀ هفتم هجری به پیروزی صوفیان انجامید، لذا آنیکه جویای نام و نان بودند، در سایۀ حمایت ترکان حاکم بر ایران، خانقاه هایشان را در همه جای ایران دائر نمودند، و مریدان خود را گرد آوردند. شیخ هر کدام از این خانقاه ها که لقب ولی الله، یعنی نمایندۀ تام الاختیار خدا، بر خود نهادند، خودشان نیمه خدایان بودند که مدعی دخل و تصرف در خلقت و هستی بشر بودند.

یک نماینده مجلس ایران: توافق هسته‌ای به رای گذاشته خواهد شد

یک نماینده مجلس ایران می‌گوید، علی لاریجانی از دولت خواسته است که توافق هسته‌ای را در قالب لایجه برای تصویب به مجلس ارسال کند. لاریجانی پیش‌تر گفته بود که توافق هسته‌ای نیاز به تصویب مجلس ندارد. محمد سقایی، نماینده مجلس ایران روز جمعه ۱۶ مرداد (هفتم اوت) به سایت "خانه ملت" گفت: «نگاه رئیس مجلس مبنی بر اینکه باید برجام به صورت یک لایحه از جانب دولت به مجلس ارائه شود تا مورد بررسی قرار گیرد، نگاهی صحیح و کارشناسی است.» او با اشاره به اینکه در چهارچوب توافق هسته‌ای تعهداتی متوجه دولت ایران است، افزود: «بر این اساس این یک موافقت‌نامه است و طبق قانون اساسی باید این موافقت‌نامه برای تصویب به مجلس بیاید، یعنی در واقع ما به اسم آن کار نداریم و به محتوا کار داریم.» بیشتر بخوانید: به گفته سقایی، علی لاریجانی، رئیس مجلس ایران از دولت حسن روحانی خواسته است تا توافق جامع هسته‌ای در قالب لایحه به مجلس فرستاده شود. اظهارات ضد و نقیض این سخنان در حالی بیان می‌شود که علی لاریجانی هفته گذشته در مصاحبه با خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گفت : «مجلس شورای اسلامی از باب اصول قانون اساسی باید نسبت به این گونه معاهدات بین‌المللی نظر بدهد اما در برخی موارد نیز نظر نداده است مثل قطعنامه ۵۹۸.» او همچنین بدون اشاره به تصویب این توافق در مجلس افزود: «شاید مجلس هم نظر بدهد، بهتر باشد و پشتیبانی و وفاقی حاصل شود.» بیشتر بخوانید: رئیس مجلس ایران اسفند ماه سال گذشته خورشیدی نیز تصریح کرد: «قرارداد هسته‌ای نیازی به تصویب در مجلس شورای اسلامی ندارد و دولت و مجلس تحت اشراف مقام معظم رهبری با هم‌فکری پرونده را به پیش می‌برند.» به نظر می‌رسد مقامات عالی‌رتبه ایران تصمیم گرفته‌اند در چرخشی مشخص، به جای تصویب این توافق در شورای عالی امنیت ملی که ریاست آن بر عهده حسن روحانی است، توافق هسته‌ای را در مجلس شورای اسلامی بررسی و به تصویب برسانند. وزن‌کشی موافقان و مخالفان توافق در مجلس روزنامه شرق در شماره روز شنبه ۱۷ مرداد (هشتم اوت) نوشت که مخالفت با تصویب توافق هسته‌ای در مجلس به علت نگرانی از کارشکنی تندروهایی است که بررسی توافق در صحن علنی میدان را برای ادامه تاخت‌وتازهایشان علیه دولت، مذاکرات و توافق مهیا خواهد کرد. بیشتر بخوانید: این گزارش تصریح می‌کند که در مقابل این نگرانی، بسیاری از نمایندگان معتقد بودند که مخالفت‌های اقلیت مجلس تأثیری در تصویب نهایی‌توافق نخواهد داشت و درنهایت اکثریت مجلس به این توافق رأی مثبت خواهند داد. یکی از نمایندگان در همین حال خبر داد که در جلسه دوشنبه این هفته مجلس، انتخاب اعضای کمیسیون ویژه بررسی توافق هسته‌ای انجام خواهد شد؛ کمیسیونی متشکل از ۱۵ نماینده مجلس که اعضای آن با رای نمایندگان انتخاب خواهند شد. به نوشته شرق انتخابات روز دوشنبه "مقدمه‌ای برای وزن‌کشی موافقان و مخالفان بهارستان‌نشین توافق است که پیروزی قابل‌پیش‌بینی اعتدالیون در آن، مقدمه‌ای خواهد بود، بر پیروزی آنها در روز رأی‌گیری برای اصل توافق". خبرنامه UTC

"توافق اتمی؛ فرصت جامعه مدنی ایران برای خروج از بن‌بست"

"توافق اتمی؛ فرصت جامعه مدنی ایران برای خروج از بن‌بست" سهراب رزاقی، تحلیل‌گر امور جامعه مدنی معتقد است برای آنکه توافق اتمی بتواند منجر به باز شدن فضای اجتماعی شود، باید کنشگران مدنی با استفاده از این فرصت حکومت را پای میز مذاکره با جامعه مدنی بکشانند. روز ۲۳ تیر ۱۳۹۴، ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۵ بدون هیچ تردیدی برای سیاست ایران روزی تاریخی است. امضای توافق اتمی با شش کشور قدرتمند جهان، عرصه سیاست ایران را قطعا دچار دگرگونی خواهد کرد. اما آیا این دگرگونی دامن جامعه مدنی ایران را هم خواهد گرفت؟ تئوری‌‌ها می‌گویند با کمتر شدن مشکلات اقتصادی امکان فعالیت اجتماعی بیشتر شده و در نتیجه تقاضا برای باز شدن فضای این فعالیت بیشتر می‌شود. این مکانیسم در نهایت می‌تواند منجر به فشار به حاکمیت برای بازتر کردن فضای اجتماعی شود. اما آیا در عمل و در کشوری مانند ایران چنین اتفاقی می‌افتد؟ تجربه سال‌های موسوم به "سازندگی" پس از پایان جنگ ایران و عراق چنین چیزی را نشان نداد. بهتر شدن وضعیت اقتصادی و بازتر شدن درهای اقتصاد آزاد نه تنها فضای اجتماعی و سیاسی را بازتر نکرد بلکه خفقانی را در پی داشت که نمود آن وقوع قتل‌های زنجیره‌ای در دوران اصلاحات بود. بیشتر بخوانید: ایران دهه ۱۳۹۰ اما با ایران دهه ۱۳۷۰ بسیار تفاوت کرده همانگونه که جهان در سال‌های آغازین قرن بیست و یکم با دنیای سال‌های پایانی قرن بیستم بسیار فرق دارد. اما آیا این تفاوت‌ها برای وقوع نتیجه‌ای کاملا متضاد با آنچه ایران در دهه ۷۰ و پس از باز شدن فضای اقتصادی تجربه کرد، کافی است؟ دکتر سهراب رزاقی، کارشناس امور جامعه مدنی و مدیر موسسه کنشگران داوطلب معتقد است که نمی‌توان بین باز شدن فضای اقتصادی و فضای سیاسی و اجتماعی یک رابطه علت و معلولی برقرار کرد. او در گفت‌وگو با دویچه‌وله تصریح می‌کند که باز شدن فضای اجتماعی و فعالیت مدنی در ایران به دو عامل بستگی دارد: «یکی به وضعیت بازیگران جامعه مدنی بستگی دارد و دوم به شرایط سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی که الان در داخل ایران وجود دارد. مجموع اینها می‌توانند تعیین کنند که در آینده سمت و سوی وضعیت جامعه مدنی به کدام طرف حرکت کند. در شرایط کنونی نمیتوانیم یک رابطه علت و معلولی را بیان کنیم و بگوییم فضا حتما باز خواهد شد یا قطعا باز نخواهد شد.» این کنشگر جامعه مدنی می‌گوید باز شدن فضای اجتماعی به تبع بهتر شدن وضعیت اقتصادی اگر هم اتفاق بیفتد در درازمدت خواهد بود و نه در کوتاه مدت. سناریوی محتمل؛ تعویق توسعه سیاسی به بهانه توسعه اقتصادی از سوی دیگر سهراب رزاقی معتقد است این نظریه عموما توسط دولت‌های اقتدارگرا به کار گرفته می‌شود تا به بهانه اولویت مشکلات اقتصادی، توسعه سیاسی را به تعویق بیندازند. این دولت‌ها بر این نظرند که مردم باید به سطحی از رفاه برسند و بعد نیازهای ثانویه آنها یعنی آزادی‌های اجتماعی و سیاسی برطرف شود. دکتر رزاقی این شیوه را برای ایران مناسب نمی‌داند هرچند معتقد است نظام سیاسی ایران به گونه‌ای‌است که از همین روش استفاده خواهد کرد: او می‌گوید: «با تجزیه و تحلیل جامعه و ساختار دولت در درون ایران، یکی از سناریوهای محتمل در ایران شکلگیری یک دولت اقتدارگراست که اولویت را بر توسعه اقتصادی قرار دهد و توسعه اجتماعی و سیاسی را به آینده موکول بکند. معمولا دولتهای اقتدارگر سعی میکنند با این توجیه فضای اجتماعیـ سیاسی را کنترل کنند و پاسخگویی به نیاز بازشدن فضای اجتماعی را به تعویق بیندازند. با این توجیه که ما ابتدا این کار را انجام میدهیم، بعد در آینده تحول در حوزه سیاست و اجتماع رخ خواهد داد.» توافق اتمی ایران با کشورهای پنج به علاوه یک نه فقط یک توافق اتمی بود و نه تنها با شش کشور جهان. این توافق به تایید کارشناسان سیاسی‌، درهای ایران را به روی دنیایی که در ۳۷ سال گذشته با آن قهر بود، باز خواهد کرد. این باز شدن درها آیا نمی‌تواند مانعی برای اعمال فشار حکومت بر فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی باشد؟ سهراب رزاقی می‌گوید: «در هرحال میتواند تاثیرگذار باشد، همان طور که تجربه بلوک شرق این را نشان داد؛ توافقی که بین ریگان و شوروی سابق در دهه هشتاد میلادی رخ داد، در نهایت منجر به بازشدن درها شد. اما وقوع چنین پیامدی برمیگردد به میزان انسجام و توان نیروهای جامعه مدنی که چگونه بخواهند از این شرایط بهره بگیرند. اگر میزان انسجام و توان نیروها و سازمانهای جامعه مدنی محدود باشد یا نتوانند موقعیت را درک بکنند و یک تئوری تغییر داشته باشند، صرفا انجام این توافق منجر به شرایط بهتری نخواهد شد.» جامعه مدنی دولتی در مقابل جامعه مدنی واقعی آقای رزاقی معتقد به وجود دو شکل از جامعه مدنی در ایران کنونی است که به گفته او مقابل هم صف‌آرایی کرده‌اند؛ "یکی جامعه مدنی به عنوان ابزار سلطه که در خدمت حکومت است و دیگری جامعه مدنی به مثابه ابزار رهایی که بحث آزادی و دموکراسی را دنبال میکند". به نظر دکتر رزاقی این صف‌آرایی موجب ایجاد شکاف در جامعه مدنی شده و از آنجا که خود جامعه مدنی هم فاقد یک هدف، برنامه و نقشه راه است بنابراین نمی‌تواند در فضای اجتماعی و سیاسی تاثیرگذار باشد. بیشتر بخوانید: آقای رزاقی درباره ضعف‌های جامعه مدنی در ایران می‌گوید: «جامعه مدنی زمانی می‌تواند یک بازیگر مهم در عرصه سیاست و اجتماع باشد که از یک جامعه مدنی ضعیف به یک جامعه مدنی قوی تبدیل شده باشد، یعنی از جامعه مدنی "در خود" تبدیل به جامعه مدنی "بر خود" بشود، بدین معنا که از نقش و جایگاه خودش آگاهی داشته باشد. در حال حاضر جامعه مدنی در ایران فاقد این خصوصیت است.» جامعه مدنی باید حاکمیت را پای میز مذاکره بنشاند به عقیده آقای رزاقی ارتباط با دنیای خارج فرصت خوبی برای جامعه مدنی است که بتواند از این حالت "خوابگردی" فاصله بگیرد و با یک نقشه راه و تئوری تغییر، گامهای بعدی را بردارد، ارتباطاتش را گسترش بدهد و به توانمندی خودش در داخل کشور هم بپردازد. اما آیا این اتفاق خواهد افتاد؟ آیا جامعه مدنی ایران می‌تواند از این فرصت برای بازسازی خودش استفاده کند و خود تبدیل به یک ابزار فشار بر حاکمیت برای باز کردن فضای اجتماعی بشود؟ بیشتر بخوانید: سهراب رزاقی می‌گوید: «من نسبت به آینده خوشبین هستم اما در بطن یک بدبینی گستردهتر. خوشبین هستم به این دلیل که اساسا روی آوردن به منطق مذاکره و گفتوگو نکته مهمیست که حکومت ایران به آن روی آورده است. اگر در داخل کشور هم از این رویکرد ستیزه‌جویانه به رویکرد همکاری روی بیاورد، یعنی بهجای منطق تحمیل، منطق گفتوگورا جایگزین کند، این امر در داخل نشانه عقلانیت است.» وی اما این تغییر رویکرد حکومت را منوط به فشار جامعه مدنی می‌داند: «این بستگی به نیروهای جامعه مدنی دارد. یعنی ما نباید تصور بکنیم که حکومت خودش تن به این کار میدهد. همان طور که در جامعه بینالمللی هم فشار بینالمللی بود که ایران را پای میز مذاکره آورد، امیدواریم جامعه مدنی در ایران هم آنچنان قدرتمند و قوی باشد که بتواند حکومت را پای میز مذاکره بیاورد، تا گفتوگو کنند و جامعه مدنی ایران از این بنبستی که وجود دارد رهایی پیدا کند.» خبرنامه UTC

امام جمعه مشهد: کسانی که بلیت کنسرت می‌خرند، اقلیتی هوس‌باز شهوتران هستند!

منتشر شده در یکشنبه, ۱۴تیر , ۱۳۹۴ | ۹:۰۹ ق.ظ امام جمعه مشهد ادعا کرد: «یکی از مسئولان گفت که چرا شما مزاحم مردم می‌شوید و به برگزاری کنسرت ایراد می‌گیرید و من گفتم این مردم را چه کسانی تشکیل می‌دهند، در صورتی که بعضی از کنسرت‌ها بلیت‌های‌شان ۷۰ هزار تومان است و افرادی که این بلیت را خریداری می‌کنند، یک اقلیت هوس‌باز شهوت‌ران هستند و باید گفت شما به عنوان کسی که مسئولیت در نظام دارید می‌‌خواهید مسیر را برای شهوت‌رانی باز کنید!» سیداحمد علم‌الهدی امام جمعه مشهد، در مراسم تفسیر قرآن سوره محمد(ص) که در مهدیه برگزار شد، اظهار کرد: حتی در بین مردمی که ادعای خداپرستی دارند گاهی جریان‌های خداستیز نفوذ پیدا می‌کنند و این امر سبب می‌شود تا مسیر متاع(کالا) نفسانی در آن جامعه جا باز کند. به گزارش«سحام» به نقل از قدس‌آنلاین، وی در واکنش به مسئله برگزاری کنسرت‌ها با بلیت‌هایی با قیمت هنگفت بیان کرد: وقتی جریان رهبری ولایی جامعه در خط حاکمیت الله است در همین راستا وقتی کسی به مقابله این جریان می‌آید این فرد خداستیز است و بنای برخورد با خدا دارد‌. یکی از مسئولان گفت که چرا شما مزاحم مردم می‌شوید و به برگزاری کنسرت ایراد می‌گیرید و من گفتم این مردم را چه کسانی تشکیل می‌دهند در صورتی که بعضی از کنسرت‌ها بلیت‌هایشان ۷۰ هزار تومان است و افرادی که این بلیت را خریداری می‌کنند یک اقلیت هوس‌باز شهوت‌ران هستند و باید گفت شما به عنوان کسی که مسئولیت در نظام دارید می‌‌خواهید مسیر را برای شهوت‌رانی باز کنید در صورتی که در زندگی مردم مشکلات بسیاری وجود دارد. امام جمعه مشهد گفت: شما به پشتیبانی خون شهدا مسئولیت گرفته‌اید و نباید از یک عده شهوت‌ران طرفداری کنید چون با این نگاه آدم گاهی اوقات می‌شود شمر و در حالی که عزاداری می‌کند در موضع‌گیری‌های سیاسی خودش را جای شمر می‌گذارد. علم‌الهدی ادامه داد: جریان خداستیز، خدا باور و مدافع خدا از ابتدای پیدایش انسان وجود داشته است اما این مهم است که افراد کدام طرف باشند، هم‌چنین آدم مسلمان در زندگی نمی‌تواند نسبت به موضوعات اطراف خود بی‌تفاوت باشد و اگر غیر این باشد شخصیتی هم‌چون افرادی که شب عاشورا از خیمه امام حسین (ع) بیرون آمدند و ایشان را تنها گذاشتند، دارد. عضو مجلس خبرگان رهبری تاکید کرد: هر وقت وارد حزبی خواستید بشوید باید بدانید که این جبهه آیا خداستیز است یا خداباور و در ابتدا آن را ارزیابی کنید و باید توجه داشت که در جامعه اسلامی بدون جریان نمی‌توان زندگی کرد و این‌که بعضی‌ها می‌گویند جناح‌گرایی خوب نیست، درست است اما در خداگرایی باید حضور داشت و همین که یقین کردید جبهه مدافع حق است به تعبیر آیات قرآن جلو بروید و از هیج چیز وحشت نداشته باشید چرا که آخرش در راه خدا جان می‌دهید

:: ذبح آرمان حقوق بشر زیر پای توافقنامه ضعيف اتمي

«نسبت به پذيرش توافقنامه اتمي رژيم ايران توسط ايالات متحده ترديد از خود نشان ميدهد و استدلال ميكند كه اين مسأله ميتواند عقب گردي در آرمان حقوقبشر در اين كشور باشد. وقتي كه در پايان ماه مارس, مذاكرات اتمي با رژيم ايران به ضربالاجل خودش براي دستيابي به توافقنامه چارچوبهاي كلي نزديك ميشد, برخي گمانه زنيهايي وجود داشت كه آيا پيشرفتي در اين زمينه, مجدداً تمركز توجهات جهاني را متوجه مسأله ركورد هولناك نقش حقوقبشر توسط رژيم ايران خواهد كرد. تا آنجا كه من بهدرستي ميتوانم بگويم, يك چنين چيزي روي نداد. قدرتهاي غربي با نزديك بيني مثل هميشه فقط بر توافقنامه اتمي تمركز كردند و من نگرانم كه اغلب جامعه بينالمللي نفهمند كه آمار اعدامها در ايران در حال افزايش است, سركوب و آزار و اذيت اقليتها ادامه دارد و حقوق زنان بهطرز بيرحمانه اي تباه ميشود. البته بخشي از مشكل بهخاطر آن است كه هيچ پيشرفتي در پايان ماه مارس وجود نداشت و حتي در 2آوريل وقتي كه توافقنامه چارچوبهاي كلي سرانجام اعلام شد نيز پيشرفتي محقق نشد... ... در 13 ام ژوئن در يك سخنراني براي حاميان خود در يك گردهمايي عظيم كه بيش از 100هزار تن در آن گرد آمده بودند, مريم رجوي رئيسجمهور منتخب شوراي ملي مقاومت ايران شرايط را بدين صورت توصيف كرد: متاسفانه, دولتهاي غربي و بهويژه ايالات متحده قطعنامههاي شوراي امنتي را نقض كردند و امتيازات فراواني به اين رژيم ارائه كردند كه آن را به بمب اتمي نزديكتر ميكند ... ... گام فعالي در حلقآويز كردن (در ايران) در مسيري قرار دارد كه عدد بالاي هزار حلق آويزي در سال را ثبت ميكند, تكرار كنيد, هزار اعدام در سال 2015... ... شايد كه غرب با اين استدلال مصلحي اغوا ميشود كه "دشمن دشمن من, دوست من است " اما بايد آنها توجهاتشان را بهخوبي متوجه هشدارهاي خانم رجوي پيش از آنكه يك چنين اشتباه محاسبه فاجعهباري را بهوجود بياورند, بكنند». بالاترين لینک مستقیم